Weerspiegelingen

In het jaar 2020 stond de wereld op op z’n kop. COVID-19 regeerde de wereld. Ik hoop toch van harte dat de vooruitzichten voor het jaar 2021 beter zijn. Ik wens jullie dan ook allen een gezegend, gezond en vooral een coronavrij jaar toe! đź’–

Nadat ik een fotoserie had gemaakt van het karakteristieke gebouw in verval  in het centrum van Steenwijk wandelde ik naar de passantenhaven. Er lagen geen boten en het was bladstil. Dat gaf mij mooi de gelegenheid om weerspiegelingen te fotograferen.

Twee jonge mannen waren aan het vissen op snoek. Ik heb een tijdje met hen staan praten over de visstand, over de klimaatverandering en over hun hobby. Voor het vissen op snoek heb je regenachtig weer nodig en daarom vingen ze niets. Even leek het erop dat de visser wat aan de haak had geslagen, maar al snel bleek dat het vissnoer vastzat.

 

Weerspiegelingen in het ven

Op een bewolkte dag stond ik aan een ven aan het Commissaris Cramerpad.

Ik zoomde in op de weerspiegeling.

 

Een nijlgans dobberde in alle rust op het water.

Spiegelen

Zo aan het einde van het jaar kijken we vaak achterom. We maken de balans op en vragen ons daarbij af wat het afgelopen jaar ons heeft gebracht. We kunnen het ook omkeren en ons afvragen wat wij hebben gebracht in het afgelopen jaar… Wanneer zijn we goed bezig geweest en waarin zijn we tekortgeschoten? Zelfreflectie en spiegelen zijn goede hulpmiddelen, maar nog beter is het om andere mensen te vragen om jou een spiegel voor te houden. Voor mij is het effectief wanneer mijn kinderen mij een spiegel voorhouden. In het kader van bovenstaand verhaal laat ik een serie laten zien waarbij het spiegelen voorop staat.

Begin december nam ik mijn fotomaatje, Jan mee naar de Deltagoot in het Waterloopbos. Op een mooie herfstdag in november had ik ook al een fotoserie van de Deltagoot gemaakt en geplaatst op mijn weblog. Zie deel 1, deel 2 en deel 3

Toen ik er samen met Jan was heb ik meer ingezoomd op de weerspiegelingen en op die manier getracht een andere fotoserie te maken dan de vorige keer.

Dit vind ik zo’n mooi gezicht, het plantje die dapper een plekje weet te veroveren tussen die enorme betonplaten.

Jan heeft een prachtige fotoserie geplaatst over dit onderwerp. Die serie is hier te zien.

In zwart/wit.

Zelfreflectie.

Dank jullie wel voor jullie bezoekjes en reacties op mijn weblog. Ik hoop dat we ook in 2020 elkaar hier weer treffen. Ik wens jullie een goed, gezond en zonnig 2020 toe!

Vies worden mag in het Waterloopbos

Na een wandeling van drie uren waarbij we hebben genoten, gefotografeerd en gepraat kwamen we aan bij het paviljoen. We hadden zin in koffie en wat lekkers. Maar voordat we ons daaraan tegoed deden maakten we een rondgang bij de Deltagoot.

Het was er gezellig druk. Vooral de kinderen vermaakten zich daar prima. Mooi om te zien dat kinderen ook nog buiten kunnen spelen en vies mogen worden.

Het was leuk om de interactie te zien tussen deze beide jongetjes.

En ook aan de waterkant was het spannend.

De volgende keer wandelen we verder bij de Deltagoot. Dan plaats ik ook meer achtergrondinformatie.