In een hoge conifeer zat een ransuil verscholen.

We kregen elkaar in het oog.

En we hielden elkaar goed in de gaten.

Wordt vervolgd.
In een hoge conifeer zat een ransuil verscholen.

We kregen elkaar in het oog.

En we hielden elkaar goed in de gaten.

Wordt vervolgd.
Schitterende opnamen, hoe kom je daar zo goed bij ? Met een télé natuurlijk maar dan nog….
Deze foto’s zijn gemaakt met de Nikon bridgecamera met sterke zoom.
Wow! Wat een mooie ontmoeting oog in oog!
Dank je wel, Alberta. Leuk dat je een reactie achterlaat. 😃
Prachtfoto’s !!!
Geweldig toch dat je dit ontdekte, en het levert dan gelijk weer een mooie serie op. Leuk zoals de fotografe en de uil elkaar volgen, geeft een lekkere spanning voor de kijker naar de foto’s, alsof de uil je aankijkt.
Voor dergelijke waarnemingen moet je wel getipt worden anders loop je er zo aan voorbij. Deze uilen zitten in een hoge conifeer in ons dorp. Ik werd getipt door een buurjongen. Ik ben hem dan ook heel dankbaar. 😃
Oh hoe prachtig die laatste foto al! En dan… gaat er nog meer komen! Ik ben erg benieuwd!
X
Oh Jetske, dat zijn machtige foto’s!
Vooral de laatste foto vindt ik super. Tijdens de koudegolf afgelopen winter spotte ik er eentje die zich verschuilde in een boomhut. Natuurlijk heb je dan weer geen camera bij je
Het is niet ‘vertrouwd’ om zonder camera op stap te gaan. 😉
Oh, wat leuk, je dag was zeker weer goed na zo`n ontdekking en mooie foto`s als resultaat
Daar moet je oog voor hebben Jetske
heerlijke foto’s
prettige dag
Wat is dit gaaf zeg, super dat je de tip kreeg. Mooie foto’s heb je kunnen maken en ik ben benieuwd naar het vervolg.
Pingback: Een knipoog van de ransuil | Schrijven met Licht