Op de eerste dag dat ik weer uit quarantaine kon reed ik over de Westvierderparten. Ik maakte daar een korte stop. Deze laan vormt de grens tussen Overijssel en Friesland. Aan de linkerkant ligt Friesland en aan de rechterkant ligt Overijssel. Zie Google Maps.
Aan de zuidkant van deze laan ligt Landgoed De Eese. Landgoed De Eese is ca 870 ha groot. De Eese bestaat voor ca. 45% uit bos en heide, voor ca. 25% uit bloemenrijke velden, voor ca. 20% uit landbouwgronden en voor de overige 10% uit wegen, waterlopen en meer dan 15 poelen en vennen. Op deze site kun je er alles lezen. Het herfstzonnetje scheen mooi over het gekleurde tapijt van herfstbladeren.
Ik wandelde een klein stukje het bos in en richtte mijn camera op een klein houten kerkje. Op een later moment kom ik terug op dit bijzondere kerkje.
Leuk dat je jouw vrijheid weer herwonnen hebt Jetske 🙂
Die wandeling zal wel deugd gedaan hebben.
Het was heerlijk om er weer op uit te kunnen. Een wandeling is wat een groot woord voor de korte fotorondgang bij dat kerkje. Het deed me inderdaad wel deugd om daar even te zijn samen met het mooie herfstlicht.
Mooi dat je weer uit quarantaine mag, hopelijk zonder al te veel naweeën. Fijne zondag !
Uit quarantaine zijn is fijn. Er zijn nog wel wat naweeën, maar dat komt vanzelf weer goed.
Een mooi moment om weer op pad te mogen met volop zon.
Wat een mooie baan zonlicht over het schijnbaar met goud geplaveide pad . Ik heb een paar maal wat foto’s bij dat kerkje gemaakt, maar ik heb nooit gezien dat er een de overkant een paadje het bos in gaat. Dat mooie rooie kerkje heeft intussen een verandering ondergaan, zag ik …
Dat was inderdaad een mooie dag evenals vandaag trouwens. Heerlijk met het zonnetje erbij.
Juist nu met de herfstzon en herfstkleuren viel mij dat paadje ook meer op dan in andere jaargetijden.
Heb je de oude fotoserie erbij gepakt? Zover was ik nog niet eens gekomen. Heb je de fotoserie gemaakt toen wij daar samen waren? Zo ja, in welk jaar was dat?
Ah, leuk dat het paadje jou nu ook pad echt opviel. Ik ben er twee keer geweest, in december 2005 met Johan en in maart 2008 met jou.
Aha, met Johan had ik niet meer helder. Waardevol.
Ik zal morgen eens kijken naar de fotoserie van maart 2008.
Johan staat zelf niet op de foto’s, maar ik herinner me die kuier – zoals veel andere – nog goed.
De lucht bij het kerkje was op mijn foto’s uit maart 2008 nogal ‘uitgebeten’. Het was de dag waarop ik kennismaakte met de grafheuvels op de Eese.
Fijn dat je weer naar buiten mag, herwonnen vrijheid, en gelijk een mooi fotografie-stekje kon bezoeken. Het mooie licht zorgt voor fraaie tinten op de herfstbladeren en het kerkje. Bijzonder fraai plekje.
Gelukkig mochten we tijdens de quarantaine wel een ronde door de tuin maken. Hoewel we een forse tuin hebben, verveelde dat toch al snel.
Ik had inderdaad geluk dat ik daar net op het moment reed dat de herfstzon zo mooi door de bomen op het kerkje scheen.
ja mooi jetske,
ik hou ook van di e kleurige paadjes, ik zou er wel een behangetje van willen hebben 🙂
Ik ook wel. Begin maar alvast met het ontwerp en het te schilderen. Dat kun jij wel. 🖌👩🎨😊
leuk te lezen dat je uit quarantaine bent Jetske
hopelijk gaat het nu heel wat beter
prettige dag gewenst
Pingback: Het Westerkerkje | Schrijven met Licht
Prachtige kleuren uit de herfst komen er weer voorbij.