Schaalmodellen in Waterloopbos

In het Waterloopbos vind je de schaalmodellen van zo’n dertig grote waterwerken uit de hele wereld. De Deltawerken zijn hier ontworpen, maar ook de havens van Rotterdam, Lagos, IJmuiden, Istanbul en Bangkok.

Het Waterloopkundig Laboratorium deed jarenlang onderzoek in het Waterloopbos en bootste met water, stuwen, dammen en golfslagmachines de werkelijkheid na.

De natuur heeft langzaam weer bezit genomen van de waterloopkundige modellen in het bos.

Oude watergoten, stuwen en sluizen zijn begroeid met struiken en planten. Sterrenmos bedekt oevers, varens omringen de contouren van oude havens en in het water groeien zilvergrijze wilgen.

Dieren zoals de ijsvogel en libellen voelen zich met al dat stromende water prima thuis in het Waterloopbos. Een uniek bos door de wisselwerking van natuur en techniek. Bron is deze site.

Waterloopbos

In het Waterloopbos ‘loopt’ het water door het bos …

De komende tijd neem ik jullie mee naar een prachtige herfstdag in het Waterloopbos.

Het was op zondag 10 november. De parkeerplaats stond bomvol. Velen dachten er net zo over als wij, deze zonnige en kleurrijke herfstdag moest meegepakt worden.

Waarom het water daar zijn lus neemt dat vertel ik later.

Filmopname in het theater

Toen ik het theater in Efeze betrad zag ik al snel dat er iets bijzonders aan de hand was.

Men was daar bezig met een filmopname. 

Het jongetje leek de hoofdrol te spelen. Hij moest op een drafje naar boven lopen. 

Deze vrouw bekommerde zich om de kleine hoofdrolspeler. 

Ik zat inmiddels bovenin het theater. Vandaar had ik mooi zicht op de filmset. De set was afgezet met een lint en met waarschuwingsbordjes, met het doel dat de toeristen niet door het beeld zouden lopen.

De mannen met de reflectieborden waren er maar druk mee. Beneden stonden de andere acteurs te wachten totdat zij hun rol moesten spelen.

Ik concludeerde dat het jongetje ging vertrekken en dat hij uitgezwaaid werd door zijn vader en moeder, door zijn opa en oma en door zijn broertjes.

Van het geheel heb ik een filmpje gemaakt. Door het filmpje krijg je beter een indruk hoe het in zijn werk ging.

 

 

Romeinse Efeze

We brachten tijdens onze vakantie een bezoek aan het Romeinse Efeze. Ook in 2017 en in 2018 waren we daar. Ik schreef daarover op mijn weblog,  zie hier en hier

Ook deze keer heb ik geprobeerd om een ​​andere fotoserie te maken dan de voorgaande jaren.   

Er werd driftig gefotografeerd en geschreven. 

De meeste toeristen worden in groepen rondgeleid met een gids. De gidsen hebben een herkenningsteken aan een stokje. Op deze manier is de gids in de mensenmenigte gedwongen terug te vinden door de afgedwaalde toeristen die bij hem horen. Deze gids ‘betrapte’ mij op  het maken van een portretfoto. 

Efeze is de meest bezochte bezienswaardigheid van het land. Op sommige momenten kon je dat wel merken. Op andere momenten was de straat uitgestorven, zoals in de Marmeren Straat. 

De Bibliotheek van Celsus wordt geroemd als een van de mooiste en bekendste gebouwen die zijn overgebleven uit de oude Grieks-Romeinse tijd. De bibliotheek werd gebouwd op het oosten geproduceerd het ochtendlicht de bibliotheek in zou vallen. De leeszaal zelf was bekleed met marmer en in nissen in de muren werden ongeveer 12.000 perkamentrollen bewaard. In 2017 hadden we een informatieboekje gekocht over deze opgraving. In het boekje zitten een aantal doorzichtige bladzijden die je over het huidige gebouw kunt leggen. Op die manier krijg je een indruk hoe het er ooit heeft uitgezien. 

Er is in de toekomst nog genoeg werk te verzetten.

Dit jaar klom ik voor het eerst naar het hoogste punt in het Groot Theater. Dit theater is een van de grootste bouwwerken uit de antieke tijd. Vanaf dit punt had ik een prachtig uitzicht Op de achtergrond ligt de Havenstraat. 

Een priester en een kat keken uit over de straat.

 

 

Modellen bij zonsondergang

Een zonsondergang lokte iedere dag fotografen en modellen naar het strand. De meeste modellen probeerden de ondergaande zon te vangen in hun handen net zoals deze ‘flamingo’.

Deze modellen wisten niet dat ik de fotograaf was.

De fotograaf van het resort koos steevast de zonsondergang voor de fotoshoot.

Ik vond het grappig om te zien zoals de mensen bezig waren met het vastleggen van zichzelf bij zonsondergang.

Toen ik mijn spullen bij elkaar pakte om naar de kamer te gaan kwam deze visser over het strand aanrijden. Ik kon nog net op tijd mijn camera grijpen en er een foto van maken. Dit was mijn laatste model van deze dag.

Onweer

We hadden tijdens onze vakantie niet continu stralend zonnig weer, het was ook wel eens een dagdeel bewolkt. Het kenmerkende van dergelijke landen is echter dat de temperatuur dan wel aangenaam blijft.

Op 4 oktober ging het ‘s avonds onweren. Met de Nikon bridgecamera ondernam ik vanaf het balkon een poging om een ​​lichtflits te vangen. Omdat ik thuis dergelijke natuurverschijnselen vastleg met een spiegelreflex had ik mij onvoldoende verdiept in de juiste instelling bij een bridgecamera. Onderstaande foto is dan ook een mislukte foto van ‘verdwaalde’ lichtjes bij het zwembad.

De volgende dag heb ik me eerst maar eens verdiept in de instelling van de bridgecamera voor het vastleggen van onweer. Ik zocht op internet en raadpleegde mijn fotomaatje, Jan. Jan adviseerde om 15 seconden te belichten. Verder schreef hij dat een ​​statief noodzakelijk is. En daar zat nu net het probleem, ik had geen statief meegenomen. Een paar nachten later werd ik wederom wakker door onweer. Ik zette mijn camera op ‘manual’ en koos voor een belichting van 10 seconden. Ik stond op het balkon met de ellebogen stevig op de reling. En zowaar is het gelukt om enkele lichtflitsen te vangen.

Door het overdekte balkon stond ik relatief veilig. Er was wel een onweerklap dichtbij, waardoor de stroom van het hotel uitviel. Na een paar seconden nam de ​​aggregaat het moeiteloos over.

De kans om een lichtflits te vangen is het grootst als je de zoom naar groothoek draait. Dat betekent dan wel dat de lichtflits ver weg is. Ik heb wel geprobeerd de foto’s te kroppen, maar omdat er veel ruis in de foto’s zit kreeg ik een vreemd resultaat. Dat idee heb ik toen maar laten varen.

Toen het onweer voorbij was bedacht ik me pas dat ik de camera ook wel op het muurtje van het balkon had kunnen zetten. De volgende dag heb ik een proefopstelling gemaakt waarbij ik mbv een boekje onder de lens, de lens schuin naar boven richtte. Ik heb het niet meer kunnen toepassen want er kwam geen onweer meer.

Een visser

Tijdens één van de zonsondergangen aan de Egeïsche Zee trof ik het dat een visser zijn net uitgooide. Dit alles gebeurde binnen het bereik van mijn bridgecamera met 60x zoom.


Nadat het net was uitgegooid zat er voor de visser niets anders op dan geduldig te wachten op zijn vangst. Het resultaat van de visvangst heb ik maar niet afgewacht.

Behalve een fotoserie heb ik ook een filmpje gemaakt van het uitgooien van het net. Terwijl de visser het net uitgooide liet hij de boot doorvaren.