We zijn weer terug van vakantie. We hebben een heerlijke tijd gehad in Drenthe, aan de rand van het prachtige natuurgebied Bargerveen. Ook het weer werkte volop mee. De komende tijd zal ik regelmatig foto’s laten zien van ons verblijf daar.
Op de eerste ochtend werd ik al vroeg gewekt door het zanggeluid van een wielewaal. De vogel zat in de boomsingel achter onze caravan. Nieuwsgierig sprong ik direct uit bed om deze bijzondere verschijning te zoeken en, als het even kon, op de foto vast te leggen. Ondanks zijn opvallende geel-zwarte verenkleed laat een wielewaal zich echter niet gemakkelijk zien. Tussen het dichte bladerdek was het zoeken naar de spreekwoordelijke speld in een hooiberg.
Terwijl ik met camera en telelens langs de bomen speurde, kwam ik de eigenaresse van de camping tegen. Ook zij was gewapend met camera en telelens en bleek een enthousiaste vogelfotograaf te zijn. Op het schermpje van haar camera liet ze mij een foto zien van een wielewaal die zijn jongen aan het voeren was. Omdat ze op het terrein woont, heeft zij het voorrecht om de eerste wielewalen van het voorjaar vaak al op haar eigen erf te ontdekken.
De dagen daarna ging ik telkens rond half zeven uit bed en liep ik naar de bosrand waar de wielewalen zich ophielden, in de hoop ze beter te kunnen zien en fotograferen. Af en toe zag ik ze van de ene boom naar de andere vliegen, om vervolgens weer onzichtbaar op te gaan in het bladerdek. Slechts één keer landde een wielewaal op een enigszins open plek. Ik had hooguit vijf seconden om een foto te maken. Helaas bleek de opname niet scherp, maar deze keer ging het mij vooral om de waarneming. Alleen al het horen en het zien van deze prachtige vogel maakte het vroege opstaan meer dan de moeite waard.
Bovenstaande foto maakte ik op 13 juli. Op de derde en vierde ochtend stond ik opnieuw vroeg bij de bosrand, maar tevergeefs. Het wielewaalseizoen liep ten einde.
De wielewaal laat zich vooral in juni horen. Vanaf half juli verstomt zijn karakteristieke zang en verdwijnen de vogels vrijwel ongemerkt uit ons land. De meeste wielewalen vertrekken tussen half juli en eind augustus, al wordt heel af en toe begin september nog een laat exemplaar waargenomen.
De winter brengen ze door in tropisch Afrika, voornamelijk in landen ten zuiden van de evenaar, zoals Tanzania, Kenia en Oeganda. Daar vinden ze volop insecten, hun belangrijkste voedselbron.
Nou Jetske. Met die Wielewaal troef je me meteen af. Ook dit jaar heb ik ze er weer gehoord, maar ook nu bleef het daarbij. Ik ben benieuwd naar jouw verdere ervaringen in het mij zo vertrouwde Bargerveen. Jammer dat jouw reactie op mijn recente blog over het vogelen in Drenthe alleen op mijn mail doorkwam en niet bij de reacties op mijn blog. Hopelijk komt dit wel goed bij jou aan.
Groet Cor
Hoi Cor, gelukkig komt jouw reactie hier wel binnen. Jammer dat het op jouw weblog maar steeds niet lukt.
Het heeft wat tijd gekost van pakweg 4 x 2 uur, maar ik heb hem op de foto.
Ik vond het een heel mooi gebied, vooral het gedeelte met de vennen. Wat betreft de vogels had ik eerder in het jaar moeten zijn. Maar desalniettemin heb ik genoeg moois gescoord.
Volgend jaar gaan we weer naar Drenthe, maar dan wat noordelijker.
Als ik met pensioen zou zijn dan zou ik de caravan in het voorjaar een week op de camping zetten waar we nu stonden.
Ik gok dat jullie op camping Bosveen verbleven…
Goed geraden. Een prima camping met een mooie ligging. Maar wat vooral heel prettig was, was de gastvrijheid en de inzet van de eigenaren.
Het viel ons sowieso op, als we aan het fietsen waren, dat iedereen daar groet, ook de eigen bewoners, van jong tot oud.
Leuke weetjes over die wielewaal. Je hebt toch nog die foto kunnen nemen.
Inderdaad, maar het smaakt naar meer en een scherpe foto. 😉
In onze tuin in Breskens, waar we vroeger woonden, konden we ook regelmatig het gezang van de wielewaal horen (gespot met een app voor vogelgeluiden). Maar ik had het vogeltje nog nooit gezien. Ik wist niet dat hij zo mooi geel was. Interessant om te lezen ook.
Leuk dat jij het gezang kent van vroeger.
Het eerste jaar dat ik de vogel ‘s morgens vroeg hoorde in het Dwingelderveld bestond er nog geen app voor vogelgeluiden. Door te vragen aan een echte vogelaar kwam ik erachter dat het de wielewaal was.
Ik was blij verrast dat de wielewaal zo prominent aanwezig was op de camping.
Mooi! Die foto pakken ze je niet meer af.
Ik heb de wielewaal één keer gehoord en in een flits gezien in de Ecokathedraal. Een foto van die schoonheid werd me niet gegund.
Het was wel een uniek moment. Balen dat mijn materiaal net niet goed genoeg is voor een snelle scherpe plaat. Maar ja, daarin zit het verschil en hangt ook een prijskaartje aan.
Ja, maar er moet ook wat te wensen blijven toch!?