De verloren schaatsen…

Na de fotosessie bij het monument ‘De Schaatser’ reden Jan en ik door het centrum van Sint Jansklooster. Voorbij het dorpje sloegen we linksaf richting Beltschutsloot. In de buurt van Beltschutsloot zagen we veel schaatsers op het ijs. Ik parkeerde de auto aan de kant zodat we daar foto’s konden nemen. Het eerste wat opviel waren de klompen. In deze streek is het niet ongebruikelijk om op klompen te lopen. Bij natuurijs worden de schaatsen ondergebonden en de klompen blijven achter op de oever…

Het ijs was op die bewuste vrijdag nog helemaal niet betrouwbaar. Toch trokken velen zich daar niets van aan en gingen het ijs op. Schaatsen op ondergelopen land is nog tot daaraan toe, maar deze foto’s zijn gemaakt bij een doorgaande diepe vaart.

Natuurijs geeft een vorm van gekte. Vanochtend sprak ik erover met iemand die al bijna haar hele leven aan het water woont. Als er een paar schaatsers (red. waaghalzen) zich op het ijs wagen dan denken anderen dat het vertrouwd is. En zo krijg je het zogenaamde sneeuwbaleffect. Een enkeling heeft Ice Spikes (ijspriemen) om de nek hangen. Als men door het ijs zakt en men heeft nog de tegenwoordigheid van geest dan kan men met behulp van deze priemen uit het wak komen.

Groot was de verontwaardiging van Jan en mij toen we mensen met kleine kinderen op het ijs zagen. Dat een volwassene onverantwoord gedrag heeft dat is tot daaraan toe, maar dat ze ook de kinderen daarin meeslepen dat vind ik absurd. Ook dat kwam ter sprake in het gesprek wat ik vanochtend had. Zij ventileerde dezelfde verontwaardiging. Zij heeft mensen daar wel op aangesproken, maar dan werd er niet naar haar geluisterd. Jammer!

En dan nu het verhaal van de ‘Verloren schaatsen’ zoals de titel aangeeft. Er kwamen drie mannen aan schaatsen. Een van de mannen kwam te vallen. De buiteling heb ik niet kunnen fotograferen, maar wel het moment dat de man beduusd op het ijs zat. Wat was er nu gebeurd? Hij was zijn beide schaatsen verloren en die lagen naast elkaar pakweg zes meter terug. De schaatsen waren finaal onder de schoenen vandaan geknapt. Bijzonder is dat het met beide schaatsen tegelijk gebeurde. Dan mag je ook wel beduusd kijken. Er zat voor deze mannen niets anders op dan weer terug te gaan naar de auto. Een geluk bij een ongeluk was dat ze nog maar net aan hun tocht waren begonnen en dat de auto dichtbij stond. Een typisch voorbeeld van materiaalmoeheid…

Voor Jan en mij was het mooi geweest. Na deze laatste stop stapten we in de auto om terug te rijden naar huis daar waar de houtkachel brandde en de koffie wachtte.

19 thoughts on “De verloren schaatsen…

  1. Massahysterie. Gelukkig was die zijn schaatsen ‘maar’ kwijt en lag hij niet met zijn snoet in het water.
    Klompen dragen. Toen ik heel jong was droegen mijn vaderden nonkel nog wel eens klompen om in de tuin te werken. Maar denk niet dat er nog regio’s zijn waar dat dagelijks gebeurd. Mooie tocht maakten jullie.

    Liked by 1 person

  2. Die mensen mogen blij zijn dat er geen ongelukken gebeurden…. zeker op een diepe vaart vormt het ijs zich op een heel andere manier dan op een ondergelopen stuk land. Maar zoals je zegt…. de kuddegeest hé. Ik zou het nooit wagen tenzij de overheid de vaart officieel vrij geeft om er op te schaatsen. Die man met de gebroken schaatsen mag van geluk spreken dat hij niet verwond geraakte en hopelijk vinden de klompen hun eigenaar ook terug 🙂

    Liked by 1 person

    • Gelukkig loopt het meestal goed af, maar iedere drenkeling is er één teveel.
      Bij natuurijs komt er geen overheid aan te pas. Wel waarschuwingen op het Nieuws, maar daar trekt men zich niets van aan.
      Met de klompen komt het vast goed. Vanaf vannacht is het weer klompenweer en geen schaatsweer. 😉

      Like

  3. Ja, ik snap die ouders ook niet ….grrr
    Ik heb een keer iemand onder het ijs zien verdwijnen…zo rap en zo snel…gelukkig was het een ouder iemand die wist naar welke kantlicht/of donker ij op moest.
    Maar van je serie werd je helemaal blij, hier werd veel minder geschaatst, eigenlijk pas op zaterdag en zondag en niet overal !

    Liked by 1 person

    • Onder het ijs verdwijnen lijkt me verschrikkelijk. Mijn man is vroeger door het ijs gezakt, het was een windwak. Hij bleef met zijn hoofd boven water. Ik was daar bij. Nadien heb ik nog lang nachtmerries gehad dat hij onder het ijs schoot.

      Like

  4. We hadden daar een mooi plekje waar van alles aan ons voorbij trok. Je hebt het allemaal mooi beschreven en op je foto’s getoond. Het schoot me later te binnen waarom ik die val heb gemist, ik stond op dat moment bij de auto om de accu van mijn camera te wisselen. Daarbij heb ik kennelijk onbedoeld ook een instelling van diezelfde camera veranderd, en dat is de foto’s die ik daarna heb gemaakt niet ten goede gekomen. Maar het mooiste hadden we toen toch al gehad, geen probleem dus. 🙂

    Liked by 1 person

  5. Voor nu is het weer even gedaan met de schaatspret en ben het helemaal met je eens. Ik ben zelf ook een schaatsliefhebber maar zal niet over een paar nachtjes ijs gaan.
    Mooi lijnenspel en rust in je eerste foto’s van de eenzame klompen 😃

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.