We gaan weer terug naar De Tuintjes op Texel. Ik hoopte daar de zeldzame tapuit te zien en te fotograferen.
In de duinen van De Tuintjes leven konijnen, en in de verlaten konijnenholen broedt de tapuit graag. Het duurde dan ook niet lang voordat ik de eerste konijnen had gespot. Vooral de jonge konijntjes zijn schattig om te zien.
Maar daarmee had ik de tapuit nog niet gespot. De tapuit is een schuwe soort die vaak vanaf een duintop of paaltje de omgeving afspeurt. Daardoor moet je soms flink wat geduld hebben voordat hij zich laat zien. Met mijn verrekijker speurde ik de duinen af, op zoek naar deze vogel.
Na een tijdje werd mijn geduld beloond: in de verte zag ik bijna tegelijkertijd twee keer een mannetjes tapuit boven op een duin. Op de derde foto staat een vrouwtjes tapuit op een pad. Het vrouwtje heb ik tijdens mijn twee bezoeken aan De Tuintjes slechts één keer kunnen zien.
Ik ben er tijdens twee sessies urenlang geweest. Daarbij had ik geluk: tot tweemaal toe poseerde een tapuit langere tijd voor mijn camera…
Deze serie in De Tuintjes sluit ik af met een dreigende lucht, die ik aan het eind van mijn tweede bezoek zag opkomen. Ik heb daarbij zelf nog een paar regendruppels gevoeld.
Uw geduld werd beloond met het nemen van foto’s van die vogel(s). Een mooie foto met dreigend wolkendek om te eindigen.
Ik was blij met deze waarneming. Een dreigende lucht trekt altijd mijn aandacht en vond dat een mooie afsluiting van deze serie.
Een tapuit. Al van gehoord, maar nog nooit gezien. Gelukkig werd jouw geduld beloond en kan ik hier meegenieten.
Het is ook leuk om een vogeltje te fotograferen die wat zeldzamer is. Ik vind het een mooi getekend vogeltje, het mannetje dan. 😉
Mooi! De tapuiten werkten lekker mee. De tapuit die ik in mei kon fotograferen, ging er na één klik van de camera vandoor.
Ik zat wellicht in zijn territorium waarbij hij het gebied goed observeerde. Daarnaast had ik het geluk dat hij alle tijd nam om het verenkleed op orde te brengen.
Zorro. 🙂