Op 10 januari maakte ik een fotoserie bij de vogelkijkwand. Bij het archiveren kwam ik erachter dat ik deze fotoserie nog niet had laten zien. De plas was voor een deel bedekt met een dun laagje ijs.
Op grote afstand van de kijkwand lag de plas open.
Na een tijdje streken daar wilde eenden en grote zaagbekken neer. De afstand was alleen te overbruggen met mijn Nikon bridgecamera. De eenden dobberden wat rond. Zo nu en dan doken ze onder om te foerageren.
Plotseling was er reuring op het water. Een mannetje zaagbek had een mooie buit gevangen. Gezien de rode vinnen zou het een rietvoorn kunnen zijn.
De andere zaagbekken waren van mening dat deze mooie vangst wel gedeeld kon worden en zetten de achtervolging in.
Maar de geluksvogel liet zich ‘de kaas niet van het brood eten’. Op de voorgrond drijft een nonnetje. Dit mannetje hield zich wijselijk verre van deze schermutseling.
De bridgecamera stond ingesteld op enkelvoudige opname, daardoor had de AF moeite om de snelle bewegingen helemaal scherp te krijgen.
Als er iets te eten valt, ontstaat er vaak wel heibel in vogelland 🙂
Voor jou natuurlijk een prima onderwerp voor je fotoreportage.
Fijne zondag nog Jetske.
Als je daar dan zit te wachten dan is een dergelijk intermezzo meer dan welkom.
Fijne zondag verder.
Wat gaaf die vangst van de zaagbek, even lekker wat spektakel in het water. Van dat nonnetje word ik vrolijk, die zou ik graag eens willen zien, het is familie van de zaagbek he?
Komen bij jullie geen nonnetjes voor? Binnenkort komt er nog een serie over nonnetjes in de Jan Durkspolder. Ik vind het hele mooie, wat koddige eendjes.
Leuke actie foto`s zijn dit geworden.
Ik ben altijd wel blij met wat actie.
een laagje ijs…ik denk niet dat we dat al te zien kregen Jetske
merkwaardige opnames van dat etentje
fijne zondag gewenst
Een laagje ijs zullen we dit seizoen allicht niet meer zien.
Fijne zondag verder.
Mooi ‘gevangen’ Jetske, het dunne laagje ijs geeft weer dat winterse gevoel waar we eigenlijk op zitten te wachten maar weten dat het waarschijnlijk niet meer komt. Fijne zondag.
Een laagje ijs met een blauwe lucht dat geeft wel het ultieme winterse gevoel.
Ik heb er al meerdere malen tevergeefs zitten wachten op de otter.
Afgelopen week was ik er op een doordeweekse dag. Er kwam toen een groep van 5 jongemannen. Een paar jongens hadden een verrekijker en camera bij zich. Maar ze gingen voornamelijk rondlopen en met elkaar praten. Ik hield het toen al snel voor gezien.
Jammer dat je de otter niet weer hebt gezien en inderdaad vervelend als er veel gepraat en gelopen wordt bij de kijkwand. Ik hoop nog wat mooie foto’s van de zeearend te kunnen maken. Er zit een paartje in het Voorsterbos maar je komt er niet dichtbij omdat het afgezet is.
Wel jammer. Het zal wel nodig zijn om ze te beschermen tegen teveel verstoring.
En zo veranderd het tafereel van de ultieme rust tot een veldslag op het water. En dat allemaal binnen het bereik van je bridge. Heerlijke actie Jetske
Ik houd van rust in de kijkhut en van spektakel buiten de kijkhut. 😃
Zo zie je mooi dat er in de dierenwereld ook van afgunst sprake is bij deze mooie visvangst. Mooi dat je dit toch nog vast kon leggen ondanks de grote afstand vanaf de hut, al werd de rust wel wat wreed verstoord.
Afgunst hoort erbij in de dierenwereld en in de mensenwereld.
Ik moest inderdaad flink inzoomen.
Mooi dat er toch nog even wat actie was aan de andere kant van de wand. Die grote zaagbek had wel een topdag, lijkt me.
Zelf vind dat vliesje ijs het mooist, zo dun dat je nauwelijks van een laagje kunt spreken. Zelf heb ik een vergelijkbaar vliesje twee dagen later nog gefotografeerd bij de kijkhut in de Jan Durkspolder. Het was zo ongeveer het eerste en laatste ijs van dit jaar tot nu toe.
Ik ben er ook bang voor dat we het hiermee moeten doen in deze ‘winter’.
zó dat gaf nogal wat strijd voor je ogen jetske,
een mooie vangst…
Dat zijn prachtige foto’s! Zou jammer zijn ze te missen. Nonnetje en zaagbek, veel geleerd vandaag 😀
Ik leer veel van jou en zo leren we van elkaar. 👏
Dat is het mooiste Jetske. Vind ik altijd leuk en vertel ik al eens over aan mijn kleinkinderen en dan zeggen ze hoe weet jij dat? Ah van Nederlandse bloggers
inderdaad een mooie vangst voor zowel de zaagbek als de fotograaf, geweldig gaaf zo’n serie
Ja dat is dubbel genieten.