Tijdens de open dag en ons bezoek aan gemaal A. F. Stroïnk stelde Jan voor om ook naar molen De Wicher te gaan. Dat vond ik een goed idee.
De Wicher in Kalenberg is de enige spinnekop in Overijssel. Het is nog een ‘jonkie’ met 1982 als geboortejaar. Op dezelfde plek stond overigens tot 1943 ook al een zelfde type molen. Die is midden in de Tweede Wereldoorlog gesloopt en het duurde bijna 40 jaar eer er weer een nieuwe spinnekop in de Weerribben verscheen. In dit waterrijke gebied vervullen poldermolens een belangrijke rol bij de waterhuishouding. De Wicher verwerkt 480 m3 water per uur in de Boonspolder.
Tijdens een rukwind in 2018 verloor de molen een wiek. Omdat de molen zwaarder beschadigd was dan men dacht liet het kostbare herstel een aantal jaren op zich wachten. Gelukkig staat de De Wicher er weer in volle glorie bij.
De molenaar vertelde ons allerlei details over de molen. Als we het echte binnenwerk wilden zien dan moesten we naar boven klimmen. Dat leek ons beiden niet zo’n goed idee…
Deze spinnekopmolen heb je er weer mooi op staan, gelukkig dat de wieken weer hersteld zijn, het was een troosteloze aanblik een aantal jaren geleden. Mooi om ook het binnenwerk te zien ! Mijn overgroot opa was molenaar in Witmarsum, een koren-en pelmolen die ook weer in bedrijf is. De eerste foto is erg mooi met het slootje op de voorgrond !
Het is inderdaad mooi dat de wieken er weer aanzitten. De wieken zijn gemaakt van eikenhout uit De Weerribben. De wieken zijn gemaakt in de originele maten, maar zijn iets groter dan voorheen. Dat betekent dat de zeilen nu te klein zijn, zo vertelde de molenaar.
Ik bedoel natuurlijk de 2e foto 😃
Laat het dan wel niet meer de originele zijn, maar jullie hebben alvast weer een nieuwe spinnekopmolen in het landschap zodat het bestaan ervan niet vergeten wordt. Alvast een type molen dat mij niet bekend was tot op heden (behalve dan van het blog van Jan). Zeer leuke beelden, ook van binnen in de molen.
Toen de molenaar zei dat we binnen mochten kijken bedacht ik me dat ik geen flitser mee had. Maar het weer was zo mooi dat het niet nodig was. Het was wel heel klein binnen. Er konden ook niet meer dan 4 mensen in. 😉
Eigenlijk fotografeer ik zelden met (de ingebouwde) flitser en een aparte heb ik evenmin. Vaak lukt het best door de ISO wat op te schroeven indien nodig.
De ISO heb ik idd opgeschroefd en dat ging in dit geval prima.
Fijn dat ze zo recent nog een nieuwe molen bouwden. Alle wieken weer op hun plaats ook. Hij staat te pronken in het landschap.
Het landschap en het weer werkten ook goed mee op de dag. Vooral het koolzaad maakte het mooi.
Schitterend
Het ziet er allemaal heel herkenbaar uit. Maar toch ook wel heel mooi.
Achteraf bekeken toch jammer dat we indertijd geen foto’s hebben gemaakt van de stormschade aan de Wicher. Ik heb er in ieder geval geen foto’s van, terwijl we er in die tijd meerdere keren langs gekomen zijn.
Soms zou je wensen dan je een notitieblokje bij je had, want het was zeker interessant wat de molenaar over de verschillende houtsoorten van de onderdelen van de molen vertelde, maar er is niks van blijven hangen. 🙂
Ik vond in mijn archief zojuist toch nog een paar foto’s van de gekortwiekte Wichter uit februari 2019.
Ik kon me ook haast niet voorstellen dat jij er geen foto’s van had. Er ontgaat jou/ons niet zoveel. 😉
Dat laatste is zeker waar. Maar hier had ik ernstige twijfels over. Maar zie daar, alsnog gevonden!
Ik heb er wel foto’s van en er ook een bericht over gemaakt op mijn oude weblog. Ik had echter verzuimd bij het maken van het concept om het linkje te plaatsen.
http://jetskefotografie.nl/pivot/entry.php?id=2387
Ik dacht dat het aan mij lag dat ik de verschillende houtsoorten niet meer kan benoemen, het lukt jou dus ook niet…😅
De wolkjes met de blauwe lucht werken hier prachtig mee met deze sfeervolle landschappen. Vooral de eerste twee foto’s erg mooi met de kleurrijke flora op de voorgrond
Een landschap dat rust geeft, vredig en mooi. Die eerste foto met op de voorgrond die vrolijk ogende bloemetjes vind ik echt heel mooi.